|
Eton, College Library 150, c. 64r
Ovidio, Heroides, V 95-123
s. XI terzo quarto, Montecassino, beneventana
Francis Newton, The Scriptorium and Library at Monte Cassino,
1058-1105, Cambridge, Cambridge University Press, 1999 (Cambridge
Studies in Palaeography and Codicology, 7), p. 345, tav. 50
Quid gravis Antenor, Priamus q(ui)d suadeat ipse
consule, quis etas longa magistra fuit.
Turpe rudimentum, patrie p(re)ponere raptam;
causa pudenda tua est: iusta vir arma movet.
Nec tibi, si cupias, fidam p(ro)mitte Lacenam,
que sit in amplexus tam cito versa tuos.
Ut minor Atrides temeraria federa lecti
clamat et ext(er)no lesus amore dolet,
tu q(uo)q(ue) clamabis; nulla reparabilis arte
lesa pudicitia est: deperiat illa semel.
Ardet amore tui? Sic et Menelao nominavit;
nunc iacet et in viduo credulus ille thoro.
Felix Andromache, certo bene nupta marito!
Uxor ad exemplum fr(atr)is habenda fuit.
Tu levior foliis, tunc cum sine pondere suci
mobilib(us) ventis arida facta cadunt;
et minus est in te qua(m) su(m)ma pondus arista
que levis assiduis solib(us) usta riget vel
latet.
Hoc tua (na[m] recolo) quonda(m) germana canebat,
sic michi diffusis vaticinata comis:
Quid facis, o Oenone? Q(ui)d arene semina mandas?
Non (-n corretto da -e in
interlinea) p(ro)fecturis litura bubus aras.
Graia iuvenca venit q(uae) te patria(m)q(ue) domumq(ue)
p(er)dat. Io! P(ro)hibe: Graia iuvenca
venit.
Dum licet obscena(m) ponto dimergite (la prima -i- apparentemente
corretta in -o- in interlinea, seguita da rasura) puppim
(la terza –p- aggiunta in interlinea)!
Heu quantum Frigii sanguinis illa venit!
Dixerat; in cursu famule rapuere furentem,
at m(ich)i flaventes diriguere come.
Ah, nimium misere vates michi vera fuisti …
[ Indice beneventana | Indice tavole ]
|
