|
Montecassino, Archivio dell’Abbazia 360, pp. 42-43
Commento alla Regola benedettina
Montecassino, s. XI/XII, beneventana
Francis Newton, The Scriptorium and Library at Monte Cassino,
1058-1105, Cambridge, Cambridge University Press, 1999 (Cambridge
Studies in Palaeography and Codicology, 7), pp. 257, 377,
tav. 169
... filium. Parendum, id est obtemperandum, ob(o)ediendum. In
hoc loco ubi dicit(ur) ut non solu(m) iratus pater suos non
aliquando filios exheredet, sed nec metuendus D(omi)n(u)s
irritatus malis n(ost)ris, ut nequissimos servos p(er)petua(m)
tradat ad p(o)enam. Addit illa(m) similitudinem quam superius
dixerat D(eu)m tristari in duas species vindict(a)e, quaru(m)
prima species est in ultione mali filii, secunda vero est in
vindicta mali servi.
De generibus v(e)l vita monachor(um).
Monachoru(m) quattuor esse genera manifestu(m) est. Primu(m)
c(o)enovitarum hoc est, monasteriale militans sub regula vel
abbate. Deinde secundu(m) genus est anachoretarum, id est
heremitarum horum q(ui) non conversationis fervore novicio, sed
mon<a>sterii p(ro)batione diuturna didicerunt contra
diabolu(m) multorum solacio. Ia(m) docti pugnare et bene
instructi fraterna ex acie ad singularem pugnam heremi securi iam
sine consolatione alterius, sola manu vel brachio cont(ra) vitia
carnis vel cogitationum D(e)o auxiliante pugnare sufficiunt.
Tertium vero monachoru(m) teterrimum genus sarabaitarum, qui
nulla regula app(ro)bati (la prima -p- aggiunta in
interlinea) et experientia magistra sicut auru(m) fornacis,
sed in plumbi natura molliti adhuc operib(us) servantes
s(a)ec(u)lo fidem mentiri D(e)o p(er) tonsura(m) noscuntur, qui
bini aut terni aut certe singuli sine pastore n(on) dominicis sed
suis inclusis ovilib(us). P(ro) lege eis est desiderioru(m)
voluptas, cu(m) quicquid putaverint vel elegerint, hoc dicunt
s(an)c(tu)m, et quod noluerint, hoc putant non licere. Quartu(m)
vero genus est monachoru(m) quod nominatur girovagum, qui tota
vita sua p(er) diversas p(ro)vincias ternis aut quaternis
dieb(us) p(er) diversoru(m) cellas hospitantur, semp(er) vagi et
nunquam stabiles et p(ro)priis voluptatib(us) et gul(a)e
illecebris servientes et p(er) om(n)ia deteriores sarabaitis, de
quoru(m) om(n)iu(m) miserrima conversatione melius est silere
quam loqui. His ergo omissis ad c(o)enobitaru(m) ...
[ Indice beneventana | Indice tavole ]
|
