|
Firenze, Biblioteca Medicea Laurenziana, 68.2, c. 6v
Tacito, Annales, XI, 36-37; XI, 38 - XII, 1
s. XI terzo quarto, Montecassino, beneventana
Francis Newton, The Scriptorium and Library at Monte Cassino,
1058-1105, Cambridge, Cambridge University Press, 1999 (Cambridge
Studies in Palaeography and Codicology, 7), pp. 96-107,
346-347, tav. 53
... <defen>sio recepta est. Is modesta iuventa, sed
corpore insigni, accitus ultro nocte(m)q(ue) intra una(m) a
Messalina p(ro)turbat(us) erat, parib(us) lasciviis ad
cupidine(m) et fastidia. Suilio Cesonino et Plautio Laterano mors
remittit(ur), huic ob patrui gregiu(m) meritu(m); C(a)esonin(us)
vitiis p(ro)tectus e(st), tanqua(m) in illo foedissimo c(o)etu
pass(us) muliebria. Interim Messalina Lucilianis in ortis
p(ro)latare vita(m), co(m)ponere p(re)ces nonnulla spe et
aliquando ira: tantu(m) int(er) extrema sup(er)bia egebat. Ac ni
c(a)ede(m) ei(us) Narciss(us) p(ro)peravisset, v(er)terat (dopo
v[er]te- probabilmente -rue- eraso) p(er)nicies
in accusatore(m). Na(m) Claudius domu(m) regress(us) et
te(m)pestivis (a)epulis delenitus, ubi vino incaluit, iri iubet
nuntiariq(ue) (la seconda -n- aggiunta in interlinea)
miser(a)e - hoc eni(m) v(er)bo usu(m) fer(unt) - dicenda(m) ad
causa(m) postera die adesset. Q(uo)d ubi auditu(m) et languescere
ira, redire amor ac, si cunctarent(ur), p(ro)pinqua nox et uxorii
cubiculi (la -i finale parzialmente corretta da -u)
memoria (la m- iniziale parzialmente corretta da u-)
timebant(ur), p(ro)ru(m)pit Narcissus denuntiatq(ue)
centurionib(us) et t(ri)buno, q(ui) aderat, exeq(ui) ...
... ictu tribuni transigitur. Corpus matri c(on)cessu(m)
nuntiatu(m)q(ue) Claudio epulanti perisse Messalina(m), n(on)
distincto sua an aliena manu. Nec ille qu(a)esivit poposcitq(ue)
poculu(m) et solita convivio celebravit. Ne secutis q(ui)de(m)
dieb(us) odii, gaudii, ir(a)e, tristiti(a)e, ullius deniq(ue)
humani affectus signa dedit, n(on) cu(m) l(a)etantes accusatores
aspiceret, n(on) cu(m) filios merentes. Iuvitq(ue) oblivione(m)
ei(us) senatus censendo nom(en) et effigies privatis ac publicis
locis demovendas. Decreta Narcisso qu(a)estoria insignia,
levissimu(m) fastidii ei(us), cu(m) s(uper) Pallante(m) et
Callistu(m) ageret, honesta q(ui)d(em), sed ex quis (q[ui]b[us]
in interlinea di mano pił tarda) det(er)rima orerent(ur)
tristitiis multis.
Cornelii Taciti liber undecim(us) exp(licit). Incip(it) XII.
Cede Messalin(a)e convulsa p(ri)ncipis dom(us), orto apud
libertos certamine, q(ui)s deligeret uxore(m) Claudio c(a)elibis
vit(a)e intonanti et c(on)iugu(m) imperatoriis obnoxio. Nec
minore ambitu fe<min(a)e> ...
[ Indice beneventana | Indice tavole ]
|