Prof. M. Palma - Esercizi di lettura (beneventana)

Tavola 19 - trascrizione

Firenze, Biblioteca Medicea Laurenziana, 68.2, c. 6v
Tacito, Annales, XI, 36-37; XI, 38 - XII, 1
s. XI terzo quarto, Montecassino, beneventana
Francis Newton, The Scriptorium and Library at Monte Cassino, 1058-1105, Cambridge, Cambridge University Press, 1999 (Cambridge Studies in Palaeography and Codicology, 7), pp. 96-107, 346-347, tav. 53

... <defen>sio recepta est. Is modesta iuventa, sed corpore insigni, accitus ultro nocte(m)q(ue) intra una(m) a Messalina p(ro)turbat(us) erat, parib(us) lasciviis ad cupidine(m) et fastidia. Suilio Cesonino et Plautio Laterano mors remittit(ur), huic ob patrui gregiu(m) meritu(m); C(a)esonin(us) vitiis p(ro)tectus e(st), tanqua(m) in illo foedissimo c(o)etu pass(us) muliebria. Interim Messalina Lucilianis in ortis p(ro)latare vita(m), co(m)ponere p(re)ces nonnulla spe et aliquando ira: tantu(m) int(er) extrema sup(er)bia egebat. Ac ni c(a)ede(m) ei(us) Narciss(us) p(ro)peravisset, v(er)terat (dopo v[er]te- probabilmente -rue- eraso) p(er)nicies in accusatore(m). Na(m) Claudius domu(m) regress(us) et te(m)pestivis (a)epulis delenitus, ubi vino incaluit, iri iubet nuntiariq(ue) (la seconda -n- aggiunta in interlinea) miser(a)e - hoc eni(m) v(er)bo usu(m) fer(unt) - dicenda(m) ad causa(m) postera die adesset. Q(uo)d ubi auditu(m) et languescere ira, redire amor ac, si cunctarent(ur), p(ro)pinqua nox et uxorii cubiculi (la -i finale parzialmente corretta da -u) memoria (la m- iniziale parzialmente corretta da u-) timebant(ur), p(ro)ru(m)pit Narcissus denuntiatq(ue) centurionib(us) et t(ri)buno, q(ui) aderat, exeq(ui) ...

... ictu tribuni transigitur. Corpus matri c(on)cessu(m) nuntiatu(m)q(ue) Claudio epulanti perisse Messalina(m), n(on) distincto sua an aliena manu. Nec ille qu(a)esivit poposcitq(ue) poculu(m) et solita convivio celebravit. Ne secutis q(ui)de(m) dieb(us) odii, gaudii, ir(a)e, tristiti(a)e, ullius deniq(ue) humani affectus signa dedit, n(on) cu(m) l(a)etantes accusatores aspiceret, n(on) cu(m) filios merentes. Iuvitq(ue) oblivione(m) ei(us) senatus censendo nom(en) et effigies privatis ac publicis locis demovendas. Decreta Narcisso qu(a)estoria insignia, levissimu(m) fastidii ei(us), cu(m) s(uper) Pallante(m) et Callistu(m) ageret, honesta q(ui)d(em), sed ex quis (q[ui]b[us] in interlinea di mano pił tarda) det(er)rima orerent(ur) tristitiis multis.
Cornelii Taciti liber undecim(us) exp(licit). Incip(it) XII.
Cede Messalin(a)e convulsa p(ri)ncipis dom(us), orto apud libertos certamine, q(ui)s deligeret uxore(m) Claudio c(a)elibis vit(a)e intonanti et c(on)iugu(m) imperatoriis obnoxio. Nec minore ambitu fe<min(a)e> ...

[ Indice beneventana | Indice tavole ]

  Cliccare per inviare un messaggio al docente
© 2001 del sito web A. Cartelli