|
Città del Vaticano, Biblioteca
Apostolica Vaticana, Vat. lat. 3327
Sallustio, Bellum Catilinae, 52, 28 - 53, 2
s. XII/XIII, probabilmente Bari, beneventana (tipo di Bari)
Giulia Orofino, Il codice napoletano delle
Metamorfosi come libro illustrato,
in L’Ovidio napoletano, a cura di
Guglielmo Cavallo, Paolo Fedeli, Giuseppe Papponetti. II. Testi, Sulmona, Centro ovidiano di studi e ricerche, 1998, pp.
103-109: 107, 109 n. 32
… diis immortalib(us) co(n)fisi,
qui hanc rem publica(m) s(a)epe in maximis p(er)iculis s(er)vavere. N(on)
votis neq(ue) suppliciis muliebrib(us) auxilia deor(um) parant(ur); vigilando,
agendo, bene co(n)sulendo p(ro)sp(er)e om(n)ia cedunt. Ubi socordi(a)e te atq(ue)
ignavie dederis, neq(ui)qua(m) d(e)os implores: irati infestiq(ue) sunt. Ap(ud)
maiores n(ost)ros Aulus Ma(n)ili(us) (-[n]i-
apparentemente corretto da -n-)
Torquat(us) bello Gallico filiu(m) suu(m), q(uod) co(n)tra imp(er)iu(m) in
hoste(m) pugnaverat, necari iussit, atq(ue) ille egregius adolescens immoderate
fortitudinis morte penas dedit. Vos de crudelissimis parricidis q(ui)d statuatis,
cunctamini? Videlicet cet(er)a vita eor(um) huic sceleri obstat (o-
apparentemente corretto da altra lettera).
Veru(m) parcite dignitati Lentuli, si ipse pudiciti(a)e, si fam(a)e su(a)e, si
diis aut hominib(us) u(m)qua(m) ullis pep(er)cit. Ignoscite Cethei adulescenti(a)e,
ni iteru(m) patri(a)e bellu(m) fec(it). Na(m) q(ui)d ego de Gabinio, Statilio,
Cepario loquar? Quib(us) si quicqua(m) umqua(m) pensi fuisset, n(on) co(n)silia
hui(us)modi de re publica habuissent. Postremo, patres co(n)scripti, si
mehercule peccato locus e(ss)et, paterer vos facile ipsa re corrigi, q(uonia)m
v(er)ba c(on)tempnitis. Sed undiq(ue) circumventi sum(us). Catilina cum exercitu
faucib(us) urguet; alii intra menia atq(ue) in sinu urb(is) sunt hostes neq(ue)
parari neq(ue) co(n)siliari q(ui)cqua(m) pote(st) (un
altro segno abbreviativo sopra la prima -t-)
occulte:
quo magis p(ro)p(er)andu(m) e(st). Quare ista censeo ego, cu(m) nefario co(n)silio
scelerator(um) civiu(m) res publica in maxima p(er)icula venerit hiq(ue) c(on)victi
indicio Titi V(u)lt(ur)tii (la parola è
apparentemente preceduta da un’altra u- erasa)
et legator(um) Allogobru(m) co(n)fessiq(ue) sunt cede(m), incendia aliaq(ue)
se f(o)eda atq(ue) crudelia facinora in cives patria(m)q(ue) paravisse, de co(n)fessis
sicuti de manifestis rerum capitalium, more maioru(m) suppliciu(m) sumendum.
Postqua(m) Cato assedit, c(on)sulares om(ne)s itemq(ue) senatus magna pars
sentiam ei(us) laudabant, virtute(m) animi ad c(a)elu(m) ferunt, alii alios
increpantes timidos vocant. Cato clarus atq(ue) magn(us) habet(ur); senat(us)
decretu(m) (la d- apparentemente corretta da altra lettera) fit sic(u)t ille censuerat.
Sed m(ihi) multa legenti, multa audienti qu(a)e res publica domi militi(a)eq(ue),
mari ...
[ Indice beneventana | Indice tavole ]
|