|
Vaticano (Città del), Biblioteca Apostolica Vaticana, Barb.
lat. 2724, c. 21 bis r
Chronicon Vulturnense del monaco Giovanni, a cura di
Vincenzo Federici, I, Roma, Istituto storico italiano, 1925 (Fonti
per la storia dItalia, 58), pp. 66,1-67,19
seconda metà del s. XIII (dal 1260 in poi), S. Vincenzo al
Volturno, beneventana
Elias Avery Lowe, Scriptura Beneventana. Facsimiles of
South Italian and Dalmatian Manuscripts from the Sixth to the
Fourteenth Century, Oxford, Clarendon Press, 1929, tav. XCV
A(nno) M CC° sexag(esimo), mense ianuar(ii), III
i(n)dic(tione). Pro i(n)licitis co(n)cessio(n)ib(us)
eccl(esi)ar(um) et i(n)debitis collatio(n)ib(us)
b(e)n(e)ficior(um), pro multis donatio(n)ib(us) et
alienatio(n)ib(us) possessionu(m) necn(o)n feudor(um) et
tenim(en)tor(um) excusatio(n)ib(us), div(er)sis modis ac
te(m)p(or)ib(us), q(ua)n(do)q(ue) monachor(um) c(on)sensu,
m(u)ltotiens ext(r)a eor(um) assensu(m) ab abb(a)tib(us) dolose
p(er)pet(r)atis mon(asterium) S(an)c(t)i Vinc(entii) de
Vult(ur)no a stat(us) sui dig(n)itate miserabilit(er) co(r)ruens,
cu(m) possessionu(m) a(m)missio(n)e etia(m) bona te(m)p(or)alia
p(er)dens, iacet n(un)c m(u)ltis ruinis et calamitatib(us)
opp(re)ssu(m) et q(uo)d s(upe)r o(mn)ia mon(a)ster(ia) que i(n)
circuitu ei(us) s(unt) oli(m) gl(ori)a vigebat et nobilitat(e),
m(od)o n(ost)ris exigentib(us) c(om)missis, bonis o(mn)ib(us)
fere destitutu(m) i(n)nobilitati ac v(er)ecundie tenet(ur) p(re)
cunctis obnoxiu(m), et cui(us) p(re)conia p(er) cu(n)ctor(um) ora
solitu(m) erat volitar(e), n(un)c, res i(n) c(on)t(r)ariu(m)
v(er)sa, o(mn)ib(us) ruina(m) ei(us) scientib(us) habet(ur) i(n)
derisu et c(on)te(m)ptu et p(ar)s eor(um) effecta e(st) tota die.
Cui(us) siq(ui)de(m) lugende calamitati licet sera penitudin(e)
nos monachi p(re)fati mon(asterii) virib(us) totis obviar(e)
volentes, ma(n)dato ac licentia d(om)ni Placidi ven(erabilis)
abb(at)is dicti mon(asterii) univ(er)si, a iuniorib(us) usq(ue)
ad seniores, mera et spontanea voluntate iuravim(us) s(upe)r
sac(r)a D(e)i ev(an)g(elia) q(uo)d dei(n)ceps n(on) erim(us) i(n)
facto neq(ue) c(on)sensu q(uod) alicui ex f(rat)rib(us) n(ost)ris
an(te) p(ro)fexio(n)e(m) canonica(m) aliqua de eccl(es)iis dicti
monasterii aliq(u)aten(us) c(on)cedat(ur) aut clerico
sec(u)l(a)ri, p(re)serti(m) q(u)e c(on)suever(unt) gub(er)nari
p(er) f(rat)res n(ost)ros, et tenim(en)ta n(ostr)i mon(asterii)
aliq(u)o m(od)o excusent(ur) aut alicui si n(on) angaria
t(r)ibuant(ur) v(e)l franchitia (-t- aggiunta in
interlinea) in aliq(u)o fiat. Possessio(n)es q(ui)de(m)
p(re)sc(r)ipti mon(asterii) n(on) alienabim(us) de demanio dicti
mon(asterii), feudu(m) de novo n(on) faciem(us), decimar(um) seu
t(er)raticor(um) sive debitor(um) reddit(us) nemini ad habendu(m)
c(on)cedem(us) i(n) p(er)petuo ad suos us(us), tenim(en)ta v(er)o
q(u)e q(u)olibet m(od)o vacabunt i(n) angaria, n(on) ad censu(m),
p(ro)ut melius valebim(us), locabim(us). Q(uo)d utiq(ue)
factu(m), ut p(er)petuo i(n)refragabilit(er) a nob(is) et
n(ost)ris successorib(us) c(on)se(r)vet(ur), cu(m) cereis
accensis et i(n) aq(u)a exti(n)ctis et pulsatis ca(m)panis
fecim(us) exco(m)municatio(n)e(m), anathematizantes eos et i(n)
p(er)petuo maledicentes, nisi resipuerint, q(ui) hoc salubre
statutu(m) q(u)olibet m(od)o evacuare te(m)ptaverint. Fecimus
eni(m) hoc prudentiori c(on)silio, quat(inus) hui(us) facti fama
ad o(mn)iu(m) aures p(er)cu(r)rat et de<sinant> ...
[ Indice beneventana | Indice tavole ]
|