Prof. M. Palma - Esercizi di lettura (beneventana)

Tavola 6 - trascrizione

Vaticano (Città del), Biblioteca Apostolica Vaticana, Barb. lat. 2724, c. 21 bis r
Chronicon Vulturnense del monaco Giovanni, a cura di Vincenzo Federici, I, Roma, Istituto storico italiano, 1925 (Fonti per la storia d’Italia, 58), pp. 66,1-67,19
seconda metà del s. XIII (dal 1260 in poi), S. Vincenzo al Volturno, beneventana
Elias Avery Lowe, Scriptura Beneventana. Facsimiles of South Italian and Dalmatian Manuscripts from the Sixth to the Fourteenth Century, Oxford, Clarendon Press, 1929, tav. XCV

A(nno) M CC° sexag(esimo), mense ianuar(ii), III i(n)dic(tione). Pro i(n)licitis co(n)cessio(n)ib(us) eccl(esi)ar(um) et i(n)debitis collatio(n)ib(us) b(e)n(e)ficior(um), pro multis donatio(n)ib(us) et alienatio(n)ib(us) possessionu(m) necn(o)n feudor(um) et tenim(en)tor(um) excusatio(n)ib(us), div(er)sis modis ac te(m)p(or)ib(us), q(ua)n(do)q(ue) monachor(um) c(on)sensu, m(u)ltotiens ext(r)a eor(um) assensu(m) ab abb(a)tib(us) dolose p(er)pet(r)atis mon(asterium) S(an)c(t)i Vinc(entii) de Vult(ur)no a stat(us) sui dig(n)itate miserabilit(er) co(r)ruens, cu(m) possessionu(m) a(m)missio(n)e etia(m) bona te(m)p(or)alia p(er)dens, iacet n(un)c m(u)ltis ruinis et calamitatib(us) opp(re)ssu(m) et q(uo)d s(upe)r o(mn)ia mon(a)ster(ia) que i(n) circuitu ei(us) s(unt) oli(m) gl(ori)a vigebat et nobilitat(e), m(od)o n(ost)ris exigentib(us) c(om)missis, bonis o(mn)ib(us) fere destitutu(m) i(n)nobilitati ac v(er)ecundie tenet(ur) p(re) cunctis obnoxiu(m), et cui(us) p(re)conia p(er) cu(n)ctor(um) ora solitu(m) erat volitar(e), n(un)c, res i(n) c(on)t(r)ariu(m) v(er)sa, o(mn)ib(us) ruina(m) ei(us) scientib(us) habet(ur) i(n) derisu et c(on)te(m)ptu et p(ar)s eor(um) effecta e(st) tota die. Cui(us) siq(ui)de(m) lugende calamitati licet sera penitudin(e) nos monachi p(re)fati mon(asterii) virib(us) totis obviar(e) volentes, ma(n)dato ac licentia d(om)ni Placidi ven(erabilis) abb(at)is dicti mon(asterii) univ(er)si, a iuniorib(us) usq(ue) ad seniores, mera et spontanea voluntate iuravim(us) s(upe)r sac(r)a D(e)i ev(an)g(elia) q(uo)d dei(n)ceps n(on) erim(us) i(n) facto neq(ue) c(on)sensu q(uod) alicui ex f(rat)rib(us) n(ost)ris an(te) p(ro)fexio(n)e(m) canonica(m) aliqua de eccl(es)iis dicti monasterii aliq(u)aten(us) c(on)cedat(ur) aut clerico sec(u)l(a)ri, p(re)serti(m) q(u)e c(on)suever(unt) gub(er)nari p(er) f(rat)res n(ost)ros, et tenim(en)ta n(ostr)i mon(asterii) aliq(u)o m(od)o excusent(ur) aut alicui si n(on) angaria t(r)ibuant(ur) v(e)l franchitia (-t- aggiunta in interlinea) in aliq(u)o fiat. Possessio(n)es q(ui)de(m) p(re)sc(r)ipti mon(asterii) n(on) alienabim(us) de demanio dicti mon(asterii), feudu(m) de novo n(on) faciem(us), decimar(um) seu t(er)raticor(um) sive debitor(um) reddit(us) nemini ad habendu(m) c(on)cedem(us) i(n) p(er)petuo ad suos us(us), tenim(en)ta v(er)o q(u)e q(u)olibet m(od)o vacabunt i(n) angaria, n(on) ad censu(m), p(ro)ut melius valebim(us), locabim(us). Q(uo)d utiq(ue) factu(m), ut p(er)petuo i(n)refragabilit(er) a nob(is) et n(ost)ris successorib(us) c(on)se(r)vet(ur), cu(m) cereis accensis et i(n) aq(u)a exti(n)ctis et pulsatis ca(m)panis fecim(us) exco(m)municatio(n)e(m), anathematizantes eos et i(n) p(er)petuo maledicentes, nisi resipuerint, q(ui) hoc salubre statutu(m) q(u)olibet m(od)o evacuare te(m)ptaverint. Fecimus eni(m) hoc prudentiori c(on)silio, quat(inus) hui(us) facti fama ad o(mn)iu(m) aures p(er)cu(r)rat et de<sinant> ...

[ Indice beneventana | Indice tavole ]

  Cliccare per inviare un messaggio al docente
© 2001 del sito web A. Cartelli