|
Paris, Bibliothèque nationale de France, lat. 7530, c.
171r
Miscellanea grammaticale
s. VIII ultimo quarto, Montecassino, beneventana
Elias Avery Lowe, Scriptura Beneventana. Facsimiles of
South Italian and Dalmatian Manuscripts from the Sixth to the
Fourteenth Century, Oxford, Clarendon Press, 1929, tav. IX a
Explicit artis Donati prim(a)e commentariu(m) a Servio
factum, expletum est. De accentibus.
Accentus sine tonos inponimus in locis dictionum. Si
monosyllab(a)e sunt in uno, si disyllab(a)e vel trisyllab(a)e et
deinceps polysillab(a)e in duob(us), in penultimum et
antepaenultimu(m), in ultimum numqua(m) nisi discretionis causa.
Ita om(ni)a monosyllaba, siquidem natura longa vocalem habent
circu(m)flectuntur, ut res, dos, spes, ros. Si vero natura brevem
v(e)l positione longa(m), acutum habebunt accentu(m), ut nex,
nec, fel, ars, nix, nox, exceptis ue, ne, que, ce. In omnib(us)
vero disyllabis unus modus (est) quo circumflexus ostendit
accentu(m), quotiens prior syllaba natura longa est et ultima
brevis naturaliter, ut meta, creta, Roma, poma. Similiter vero
acutum habent sive ambae natura longae, sive positione fuerint,
sive ambae breves, ut leges, princeps, ut ego, ast ego qu(a)e
divum incedo.
Incip(it) de partibus orationis artis Donati secundae.
Duae sunt principales partes orationis, nomen et verbu(m), dioti (in
caratteri greci), eo quod ipse sol(a)e faciunt elocutionem,
resin (in caratteri greci), ut Cicero scripsit,
Virgil(ius) fecit et sine ipsis nulla alia pars implet
elocutionem. Nam quando dicimus: ipse legens, minus est aliquid,
puta dixit, ut si ipse legens dixit. Aristotelici duas dicunt
esse partes orationis, nomen et verbum, Stoici quinque,
grammatici octo, pleriq(ue) nove(m), pleriq(ue) dece(m),
pleriq(ue) undecim. Interiectionem Greci non penitus non habent,
sed inter partes orationis non computant. Nos articulo non
penitus caremus, sed in pronomine conputamus. Tres partes
orationis s(un)t qu(a)e casib(us) declinantur, nomen, p(ro)nomen,
participiu(m), et una quae temporib(us), id est verbum. Ceterae
om(ne)s quattuor non declinantur. Quaesitum est quando pars
orationis officio fungitur, utrum ius suum retineat an eius
accipit significationem.
[ Indice beneventana | Indice tavole ]
|
